Aan alle heldhaftige vrouwen: een bericht uit mijn hart

Mijn leven lang heb ik het verlangen gehad om iets wezenlijks te schrijven, waarmee ik anderen zou kunnen raken, bemoedigen en helpen. Ik wist alleen nooit hoe ik dit moest aanpakken. Jarenlang verschool ik mij achter mijn onzekerheid en ik wist altijd te bedenken waarom andere dingen belangrijker waren. Zo schoof ik het verlangen van mijn hart steeds voor me uit.

“Hoe mijn website tot stand kwam”

In juni 2016 kwam ik op een dieptepunt in mijn leven terecht. Op allerlei gebieden in mijn leven had ik problemen en emotioneel was ik volkomen geblokkeerd geraakt. Een ziektetraject van ruim twee jaar volgde. In deze periode had ik vier belangrijke focusgebieden: ik werd voor het eerst moeder, ik moest emotioneel weer in balans komen, ik had een huwelijk om aan te werken en ik moest me uiteindelijk ook gaan focussen op een re-integratietraject vanuit mijn werk. Te midden van alle intensieve processen rees de vraag: wat wil ik? Waar verlangt mijn hart naar? Ik maakte moodboards en schreef pagina’s vol over mijn dromen en verlangens. Ik creëerde een curriculum vitae waarin ik precies verwoord kreeg wat ik nou écht graag wilde:

  • samen de wereld een betere plaats maken voor mens, dier en natuur;
  • ondernemen, inspireren, schrijven, onderwijzen en coachen.

“Te midden van alle intensieve processen rees de vraag: wat wil ik? Waar verlangt mijn hart naar?”

Ik besefte dat ik er naar verlang om complexe situaties om te zetten in eenvoud. Zó eenvoudig, dat het zelfs behapbaar is voor een klein kind. Het leven is al ingewikkeld genoeg. Laten we het vooral weer simpeler maken, zodat íedereen mee kan doen, íedereen er toe doet, íedereen iets te geven heeft en íedereen kan begrijpen wat er van hem of haar verwacht wordt.

Ik werd zwanger na acht jaar bidden en wachten op een wondertje. Dat ik zwanger werd op een dieptepunt in mijn leven was iets wat ik echter niet had aan zien komen. Een lang gekoesterde wens ging echter in vervulling en ik leerde me over te geven aan het genieten van wat me gegeven was, ondanks al mijn problemen in die tijd. Met het moederschap werd een groot deel van mijn diepste verlangens werkelijkheid: ik had het voorrecht gekregen om een klein schepseltje te gaan verzorgen, coachen en onderwijzen in de lessen van het leven. Ik kreeg de uitdaging om dit te vertalen in eenvoudige, behapbare brokjes die zij kon begrijpen. Ik had de kans om in ieder geval voor dit éne schepseltje de wereld mooier en beter te maken en ik beschikte over een legio aan mogelijkheden om er wat van te maken! Die kans heb ik met beide handen aangegrepen en het heeft me sinds die tijd ontzettend veel geleerd.

Tijdens mijn re-integratietraject ontstond het idee om een blog te gaan starten gericht op moeders. Gedurende de 8 jaar van wachten op een wonder, heb ik heel wat boeken verslonden over het moederschap en het runnen van een gezin en huishouden. Nu was het moment om de geleerde theorie in praktijk te gaan brengen en hoe leuk om dit te kunnen gaan delen met de buitenwereld! Ik besefte dat ik liever voor mezelf ging werken dan voor een baas. Het bloggen paste daar goed in. En zo liet ik een website bouwen en begon ik enthousiast met schrijven. In juni 2019 was mijn website klaar en kon ik echt van start! In het jaar na de start van de blog veranderde er en heleboel in mijn leven en leerde ik nieuwe lessen. Daardoor moest ik de koers en focus van deze blog meerdere malen aanpassen. Het is een worsteling en een zoektocht geweest, maar steeds weer kreeg ik het antwoord: ga maar door met schrijven! Inmiddels heb ik helder dat ik wil schrijven om het schrijven, en niet om er mijn brood mee te verdienen. We zijn als gezin in september 2019 verhuisd naar Portugal, en dat bracht een hele nieuwe setting en andere uitdagingen met zich mee. Maar dingen zijn ook meer op zijn plek gaan vallen. Ik leef inmiddels dichter bij de verlangens van mijn hart dan een aantal jaren geleden, maar op een hele andere manier dan ik me ooit had kunnen voorstellen.

“De naam Fem31”

De naam Fem31 is afgeleid van mijn bron van inspiratie: een lofdicht over een sterkte vrouw uit de oudheid, welke is opgeschreven in de Bijbel in het boek Spreuken hoofdstuk 31. In de periode van mijn re-integratietraject, schreef ik pagina’s vol over deze inspirerende vrouw en over alles wat ik tot op dat moment in mijn leven had geleerd over wat de Bijbel zegt over vrouw-zijn en moeder-zijn. Al biddende bedacht ik toen dat ik de website daarnaar wilde laten noemen. Jarenlang heb ik boeken verslonden van christelijke schrijfster Elizabeth George, die me het concept leerde van de zes prioriteiten in het leven van een vrouw (zij bedoelde in dat geval een getrouwde vrouw met kinderen). Deze boeken hebben me veel handvaten gegeven om het leven als vrouw en moeder vorm te geven op een manier die bij mij past. Elizabeth George schreef ook regelmatig over de voorbeeldvrouw uit Spreuken 31. Ik creëerde voor mijn blog dan ook het kader gebaseerd op deze zes prioriteiten. Maar gaandeweg kwam ik erachter dat dit kader voor mij een obstakel vormde om werkelijk álles te kunnen schrijven wat er in mijn hart opkwam. Het frustreerde me mateloos en ik begon me af te vragen of ik wel de juiste naam voor mijn website had gekozen.

“God, als het niet Uw bedoeling is dat ik stop met schrijven, steek er dan maar een stokje voor!”

Een tijd lang wist ik niet hoe verder te gaan met de blog. Mijn inspiratie ebde weg en bovendien had ik hier in Portugal genoeg aan mijn hoofd met het opbouwen van een nieuw bestaan. Ik kwam uiteindelijk op het punt dat ik de website terug gaf aan God. Ik gaf het weer over, ik was bereid het op te geven. Voor mij is het namelijk belangrijk dat ik de dingen in mijn leven doe waarvan ik weet dat Híj wil dat ik die doe. Ik was er door alle worstelingen niet meer zeker van of dit was wat Híj voor mij voor ogen had. Dus deed ik uiteindelijk het enige dat ik nog kon doen: ik zette de hosting van de website stop bij de websitebouwer en zei “God, als het niet Uw bedoeling is dat ik stop met schrijven, steek er dan maar een stokje voor!” In de week die volgde kreeg ik geen reactie van de websitebouwer. In diezelfde week begon ik met het lezen van een boek wat ik enkele weken daarvoor tijdens een vakantie in Nederland had gekregen van een vriendin. Tot mijn stomme verbazing schreef de auteur een uitleg over de lofdicht op de sterke vrouw uit Spreuken 31 die geheel nieuw voor mij was, maar die voor mij het ontbrekende stukje van de puzzel was. Het gaf me antwoord op mijn worsteling met de blog! Ineens kreeg ik helder dat ik me had laten vastleggen in een kader en dat ik het voor mezelf ingewikkeld had gemaakt. Bovendien was ik vanuit het re-integratietraject gestart met het doel om geld te gaan verdienen met mijn blog. Ik kwam erachter dat ik dit juist helemaal niet wil, omdat het mijn schrijven beïnvloedt. Maar het lukte me niet om de ingezette strategie om te turnen tot een nieuwe manier van schrijven. Door het lezen van het boek, realiseerde ik me dat als ik de blokkades weg zou nemen, er niets meer in de weg stond om te gaan schrijven zoals ik eigenlijk wilde! Ik mailde de websitebouwer opnieuw dat de hosting niet hoefde te worden stopgezet en dit keer kreeg ik een fantastische mail terug. Zelfs als ik geen geld meer heb om de website voort te zetten, wil hij de hosting blijven faciliteren voor zolang als dat voor hem mogelijk is. Wat een geweldige bemoediging was dat!

“Heldhaftige vrouwen”

Want wie is die sterke vrouw door wie ik me altijd zó geïnspireerd heb gevoeld, en wat heeft deze lofdicht me wérkelijk te zeggen?

Rachel Held Evans schrijft in haar boek “De deugdzame huisvrouw”, dat we in de christelijke wereld de neiging hebben gekregen om de lofdicht uit Spreuken 31 niet als een ode aan vrouwen te interpreteren, maar als een opdracht aan vrouwen. Rachel schrijft: “Al het werk dat de Spreuken 31-vrouw vanuit huis verzet is een format geworden, een ideaal waar elke vrouw die zich een gelovige noemt aan zou moeten voldoen.” Rachel kwam in contact met Ahava, de vrouw van een Joodse rabbi, die haar uitlegde hoe de Joden de lofdicht op de sterke vrouw interpreteren. Hoewel Joden de Thora (de eerste vijf boeken van de Bijbel) letterlijk opvatten, zien ze de rest van de Schriften anders, als een manier om de Schepper te leren begrijpen in plaats van als rechtstreekse geboden. Zo ook het gedicht over de sterke vrouw. In de Joodse cultuur zijn het niet de vrouwen die Spreuken 31 uit hun hoofd leren, maar de mannen. ‘Eshet chayil’ wordt hun vrouw elke vrijdagavond bij de aanvang van de sabbat toegezongen, wat zoiets betekent als ‘heldhaftige vrouw’. Rachel schrijft: “Ten diepste is ‘eshet chayil’ een zegening – nooit bedoeld als iets wat je moet verdienen, maar als een geschenk. Onvoorwaardelijk. Het is hun versie van ‘Goed gedaan meissie!’” Elke vrouw zou zo moeten worden geprezen, legt de auteur feitelijk uit. “De vrouw uit Spreuken 31 is niet iemand die ver boven ons verheven is; ze zit in ieder van ons en wordt zichtbaar wanneer we moed tonen – zelfs in de kleinste dingen.” De woorden ‘heldhaftige vrouw’ kun je in deze context ook uitspreken naar élke vrouw, niet alleen de vrouw met een gezin. Zo wordt de lofdicht geen keurslijf voor vrouwen, maar een ode aan de heldhaftigheid die elke vrouw in zich heeft.

“Ik voelde me ter plekke een heldhaftige vrouw worden!”

Toen ik deze uitleg las, viel er een last van me af en voelde ik een enorme opluchting. Als ik zó naar mijn voorbeeldvrouw keek, dan werden de mogelijkheden eindeloos! Eindeloze mogelijkheden tot schrijven aan welke vrouw dan ook in de wereld, om haar te laten weten dat ze het in zich heeft een heldhaftige vrouw te zijn. Niet door alles exact op dezelfde manier te doen als deze voorbeeldvrouw (of welke vrouw dan ook), maar door de moed te tonen om mensen te zegenen met je energie, je liefde en je creativiteit (zoals Ahava het verwoordde aan Rachel). Ik voelde me ter plekke een heldhaftige vrouw worden! Het was alsof God een film aan me voorbij liet trekken van het afgelopen jaar. De dingen die ik heb gedaan om voor mijn man en mijn kind te zorgen, het me willen uitstrekken naar mijn omgeving. Ik zag eerder alleen maar al mijn tekortkomingen. Maar het besef dat God wil dat de heldhaftigheid in mij naar voren wordt geroepen, maakte dat ik vleugels kreeg en aangespoord werd om te doen wat ik kan en Hem vervolgens de rest te laten doen. Ik realiseerde me voorts dat het zijn van een heldhaftige vrouw ook de moed inhoudt om te erkennen dat het je allemaal even niet lukt, en dat je hulp nodig hebt.

Al concluderend wist ik: deze website heeft God me gegeven met een reden. Hij wil dat ik schrijf, als heldhaftige vrouw aan heldhaftige vrouwen! Het jasje mag veelzijdig zijn, de onderwerpen divers. Maar ten diepste dragen ze allemaal bij aan het volgende:

  • de heldhaftigheid in elke vrouw naar voren roepen;
  • vrouwen uitdagen om de wereld een betere plaats maken voor mens, dier en natuur;
  • vrouwen aansporen om het leven simpeler en leuker te maken in plaats van ingewikkelder.

Ik neem je in deze context mee in mijn eigen leven en de avonturen die ik beleef. Avonturen op het gebied van vrouw-zijn, moeder-zijn, geloof, ons leven in Portugal en alles waarvan ik maar denk dat het je inspiratie, bemoediging, plezier en hulp kan bieden in je eigen wandel als heldhaftige vrouw!

Liefs, Lianne

1 reactie op “Aan alle heldhaftige vrouwen: een bericht uit mijn hart”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.