Waarom vaders zo belangrijk zijn

Een tijdje geleden zette ik op een ochtend het album Wereld van Verschil van Rolof Mulder op. Het raakt mijn hart elke keer wanneer ik ernaar luister, omdat het me laat terugdenken aan goeie ouwe tijden. Vroeger zette mijn vader in het weekend vaak deze muziek op als we gezellig samen waren. Het is heerlijk om terug te denken aan die tijd. Terwijl ik herinneringen ophaal, denk ik na over de rol van mijn vader in mijn leven.

“Lego, huiswerk en zangmapjes”

Elk weekend liet mijn vader ons urenlang met de lego spelen op een heuse legokamer. Hij voorzag ons van steentjes, brak bouwwerken weer af, hielp ons zoeken naar onderdelen…en zette muziek aan. Hij was zo vaak urenlang bij ons aanwezig. Om de week nam hij ons op zaterdag mee naar een legoclub. Het was leuk om met lego te spelen, maar ik denk dat het vooral belangrijk voor me was dat hij erbij aanwezig was. Mijn vader heeft me ook eens uit de brand geholpen met een huiswerkopdracht toen ik in groep zeven zat. Ik moest een kinderboek schrijven en had nog steeds geen voorkant. Huilend vertelde ik mijn vader dat ik de volgende dag mijn werk moest inleveren en dat ik niet wist hoe ik het af moest maken. Hij zocht toen voor mij een plaatje op van internet en reed vervolgens ’s avonds in het donker op de brommer vijftien kilometer naar zijn werk om het hele werk voor mij uit te printen. Misschien had hij me de consequentie moeten laten voelen, maar ik heb vooral zijn liefde voor mij gevoeld en ben hem tot op de dag van vandaag ontzettend dankbaar voor dit gebaar! Ik weet ook nog hoe hij voor mij en enkele schoolvriendinnen van de basisschool mapjes met liedteksten maakte, omdat wij een zangclubje wilden beginnen. Al op de eerste clubbijeenkomst besloten een paar meisjes echter dat ze geen zin meer hadden in zingen. Daarmee werd de club nog diezelfde dag opgeheven. Al het werk van mijn vader voor niets. Wat een verdriet heb ik gehad! Toen ik hem dat later vertelde, zei hij dat dat hem helemaal niets uitmaakte, omdat hij het met liefde voor mij had gedaan.

“Woorden van bemoediging”

Op het moment dat ik deze blog schrijf zijn wij vanwege familieomstandigheden voor een kort verblijf in Nederland. Tijdens ons verblijf hier had ik weer zo’n mooie vader-dochter ervaring. De afgelopen weken heb ik veel geworsteld met het innemen van ruimte om te schrijven. Ik voel me zó snel onzeker. Schiet ik niet tekort naar mijn gezin? Zijn er geen belangrijkere dingen die ik moet doen? Van de week probeerde ik op een ochtend weer te schrijven. Ik had met mijn man afgesproken dat ik twee uurtjes de tijd kon nemen om te schrijven. Maar toen de tijd daar kwam, bekroop mij het gevoel dat hij er een beetje tegenop zag om het eten klaar te maken en direct vloog de onzekerheid mij weer aan. Dus ik liep tijdens het schrijven vast, er kwam niets meer op papier. Ik deed wat ik gewend ben om te doen op zulke momenten: bidden. “Vader, hoe moet ik dit nou doorbreken? Moet ik wel schrijven? Ik voel me zó schuldig naar mijn gezin wanneer ik ruimte inneem om te schrijven!”

Ik was nog maar net klaar met bidden, toen mijn vader binnen kwam lopen. Hij wilde even kijken hoe het met me ging. We raakten in gesprek en ik deelde mijn worsteling met hem. Tot mijn verbazing kwam mijn vader met een reeks gedachten en tips die mijn onzekerheid wegnamen en me ook richting gaven over hóe om te gaan met mijn onzekerheid. Ik voelde de spanning letterlijk van me afglijden! Het was geweldig, en hij knuffelde me en zei me hoe trots hij op me is. Hij nam echt de tijd om me te bemoedigen en aan te vuren. Ik voelde me overspoeld door liefde en had het gevoel of ik de hele wereld weer aankon. De dingen die mijn vader zei had mijn man ook kunnen zeggen. Maar ik had het nodig om het van mijn vader te horen, om het werkelijk in mij te laten landen. Ook al ben ik inmiddels midden dertig, ik had het nodig om mijn vaders liefde en trots te voelen. Het gaf me vleugels!

“Vaders zijn nodig”

Kinderen hebben heel hard een vader nodig. Onderzoeken hebben aangetoond dat de afwezigheid van een vader in het leven van een kind desastreuse gevolgen kan hebben voor hun toekomst. Er bestaat een grotere kans op armoede, tienerzwangerschappen, criminaliteit, verslavingen en gezondheidsproblemen. De film Courageous besteedt aandacht aan dit probleem en laat zien waaróm kinderen zo hard een vader nodig hebben. Een jongen heeft een vader nodig die de man in hem naar voren roept. Iemand tegen wie hij kan opkijken. Een man die hem het goede voorbeeld geeft en hem leert om verantwoordelijkheid te nemen en te beschermen dat wat kwetsbaar is. Een meisje heeft een vader nodig die haar hart verovert en het weet te koesteren. Iemand die haar laat stralen. Een man die haar op handen draagt en haar leert haar dromen na te jagen. Een vader heeft iets anders te geven dan een moeder. Vaders kunnen hun kinderen over het algemeen beter helpen om grenzen te verleggen, steviger in hun schoenen te gaan staan en onafhankelijker te worden.

Het is belangrijk dat iedereen hier over nadenkt, niet alleen de vaders zelf. Een vader kan gestorven zijn, zijn verantwoordelijkheid ontlopen of anderszins op afstand zijn komen te staan. Soms is het vinden van andere mannelijke rolmodellen dan nodig. Maar er zijn ook vaders die wel meer betrokken zouden wíllen zijn bij het leven van hun kinderen, maar die simpelweg niet weten hoe ze dit moeten aanpakken. Dit kan te maken hebben met hun eigen verleden en het (gebrek aan) voorbeeld dat ze zelf hebben gehad. Het kan zijn dat ze ergens hebben gefaald en niet meer weten hoe ze de draad met hun kinderen weer kunnen oppakken. Misschien hebben kinderen uiteindelijk zelf wel afstand genomen. Soms zijn mannen onzeker – of letterlijk monddood – gemaakt door hun eigen vrouwen, als het gaat om de opvoeding van de kinderen.

“Vaders aanmoedigen, niet ontmoedigen”

Dat laatste is iets waar ik wat nader op wil inzoomen. Dit is tenslotte een website voor heldhaftige vrouwen. Maar wij heldhaftige vrouwen kunnen soms de indruk wekken dat de enige manier om een situatie goed aan te pakken ónze manier is. We kunnen soms erg teleurgesteld zijn over onze mannen, of ex-mannen, ook als het gaat over de opvoeding van onze kinderen. We zijn over het algemeen meer in de weer met de verzorging van onze kinderen dan vaders. Vaders pakken dingen anders aan dan wij en wij lezen dat al gauw als ‘verkeerd’. Maar anders hoeft niet verkeerd te zijn. Een vader heeft een kind wat anders te geven dan jij als moeder. Het is belangrijk om je af te vragen of jij in de band tussen je kinderen en hun vader een stimulerende of juist een belemmerende factor bent. Help je hem om een goede vader voor zijn kinderen te zijn, of dwarsboom je hem juist? Het is niet gemakkelijk om dit eerlijk onder ogen te zien, is mijn persoonlijke ervaring. Het vraagt diep vertrouwen en het loslaten van een stukje controle. Ik durf wel toe te geven dat het mij niet lukt zonder er regelmatig voor te bidden. Ik heb Gods liefdevolle hulp en leiding nodig om de vader van mijn kind ook echt vader voor haar te laten zijn, om hem niet steeds te dwarsbomen.

Ik wil je uitdagen: ontmoedig de vader van je kinderen niet! Mannen pakken dingen anders aan dan wij. Stort je hart uit bij God. Bid voor je (ex-)man! Reflecteer op je eigen houding richting hem, en zéker in het bijzijn van je kinderen. Er is een God Die wonderen kan doen. Hij kan vaders helpen om hun rol als vader goed te vervullen, zelfs als ze in het verleden hebben gefaald. Mannen hebben onze steun en liefde nodig – niet onze veroordeling – om hun vaderrol goed te kunnen oppakken. Ze hebben het nodig dat we vooral zien wat goed gaat en wat hun intenties zijn, niet dat we steeds lopen te hameren op wat er allemaal (volgens ons) niet goed gaat. Kijk verder vooral ook waar je zelf aan hoort te werken. Kijk waar negativiteit bij jou de overhand heeft gekregen en alle hoop heeft uitgewist. Vraag je (ex-)man vergeving waar je verkeerd gehandeld hebt. Strek je uit naar God, laat Hem helpen in gebroken situaties. En sta Hem toe om de vader van je kinderen te helpen een goede vader te zijn. Pakt hij zijn rol niet op? Bid en blijf zelf positief, maar doe vooral niets wat hem nóg verder op afstand zet! Heeft je kind geen vader meer? Bid dan voor andere mannelijke rolmodellen en probeer niet alles alleen op te vangen.

“Je eigen vader”

Het is in dit verband ook goed om eens stil te staan bij de band met je eigen vader. Mijn vader is voorzichtig, hij zal me niet ongevraagd zijn mening geven over mijn functioneren. Maar als ik hem ertoe uitnodig, dan neemt hij de tijd voor mij en toont me zijn waardevolle inzichten en zijn liefde. Daar ben ik mee gezegend. Ik vergeet hem soms in mijn leven te betrekken, maar realiseer me nu weer hoe waardevol het is! Als jouw vader nog leeft en als hij ook maar enigszins de wil heeft om in je leven betrokken te zijn, strek je hier dan naar uit. Vraag hem om zijn zienswijze in zaken waar je zelf mee worstelt. Hij is misschien wel onzeker of voorzichtig en zal het uit zichzelf misschien niet naar je uiten. Misschien heeft hij in je leven meer dan eens gefaald om een goede vader te zijn. Misschien moet je hem nog dingen vergeven. Ik weet niet hoe de relatie met jouw vader er voor je uitziet en wat er mogelijk is. Maar God weet dat wel. Soms is er meer herstel mogelijk dan wij denken. Herstel voor jou én herstel voor hem!

Zoek je iemand om door te praten over dit onderwerp, of om hierin voor je te bidden? Voel je vrij om contact met me op te nemen via het contactformulier op de website.

Liefs, Lianne

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.