Ons gezin vertrekt over twee maanden naar Portugal!

Er ligt een hele stapel onderwerpen te wachten waarover ik wil schrijven. Maar op dit moment neemt ons naderende vertrek naar Portugal even al onze tijd in beslag. Deze week zijn we met onze caravan verhuisd naar een camping en is het proces van ontspullen en herschikken weer naar een nieuwe fase getild. De laatste fase, voordat we over twee maanden hopen af te reizen naar ons nieuwe thuisland. Ik heb daarom besloten om jullie deze week een inkijkje te geven in mijn eigen gezinsleven en de uitdagingen waar we momenteel als gezin – en ik dus ook als vrouw en moeder – voor staan.

“Vrijwilligerswerk”

Ruim vier maanden geleden hebben mijn man en ik de beslissing genomen om te gaan emigreren naar Portugal. Daar zijn een heleboel redenen voor. Sinds ons laatste verblijf daar vielen er voor ons een heleboel op zijn plek. We zochten dingen die we hier in Nederland niet konden vinden. Minder stress, meer tijd voor elkaar als gezin, meer keuzevrijheid straks in het onderwijzen van onze dochter. Ik zal er nog wel eens wat meer over vertellen. Ook de gezondheid van mijn man speelt een grote rol in onze keuze om te gaan. Mijn man is 9 jaar geleden gediagnosticeerd met diabetes type 2. Geleidelijk aan betekende dit het slikken van medicatie en het spuiten van insuline. Hoewel hij vanuit het ziekenhuis begeleid werd in het aanpassen van zijn voedingspatroon, heeft dit nooit geresulteerd in afname van de medicatie en werd hem ook verteld dat hij er nooit meer vanaf zou komen. Dankzij goede begeleiding vanuit Portugal in het aanpassen van zijn voedingspatroon, is hij inmiddels echter volledig van alle insuline en medicatie af! Maar in Nederland ligt de verleiding van ongezond eten voor hem continu op de loer, terwijl hij straks in onze nieuwe woonplaats nauwelijks nog verleiding om zich heen zal hebben.

Momenteel hebben we contact met een gezondheidscentrum in Portugal dat midden in de bergen ligt. Mensen kunnen daar een tijdje verblijven om te ontstressen en te leren over een gezond voedingspatroon, afgestemd op hun specifieke behoeften. De mensen die hier werken doen dit op vrijwillige basis tegen vergoeding van kost en inwoning. Voor de rest voorzien zij zelf in hun levensonderhoud. Het eten op dit gezondheidscentrum is biologisch en wordt voor het overgrote deel door henzelf verbouwd. Ons huidige doel is om ons vlak bij dit centrum te gaan vestigen, zodat ook wij daar vrijwilligerswerk kunnen gaan doen. We zijn erg dankbaar voor de hulp die we hebben gekregen en willen op deze manier ook graag ons steentje bijdragen! We zullen het eerste gezin zijn dat daar wil gaan werken, dus we zijn nog in gesprek over hoe dit er precies uit gaat zien.

“Blijven focussen”

Sinds we besloten hebben te vertrekken, is alles in een stroomversnelling geraakt. We hebben twee maanden geleden ons huurhuis vaarwel gezegd. Daarna hebben we op het huis van mijn ouders gepast, die met vakantie waren. Dit gaf ons de tijd om verder te ontspullen. We sliepen toen al in de caravan op de oprit. En nu zitten we dus op de camping, om ons verder voor te bereiden op het leven in Portugal. Ik heb als vrouw en moeder te maken met hele grote leerprocessen. Zo leer ik momenteel loslaten, loslaten en nog eens loslaten. Onze keuze om tiny te gaan wonen betekent ook een heleboel spullen weg doen! Maar het betekent ook je vertrouwde structuren loslaten en weten dat een heleboel vragen over onze toekomst op dit moment nog niet te beantwoorden zijn. Eerlijk gezegd bezorgt dit me soms een knoop in mijn maag. Tegelijkertijd is er een diep vertrouwen in mij, omdat ik gewoon weet dat dit de weg is die wij moeten gaan.

Te midden van alle chaos probeer ik dagelijks zoveel mogelijk structuur en het gevoel van een thuis te creëren. Dat betekent dagelijks gezond voedsel op tafel blijven zetten, de was bijhouden, alle spullen zoveel mogelijk een vaste plek geven, tijd blijven besteden aan de ontwikkeling van onze dochter en de communicatie met mijn man, een vaste dagstructuur aanhouden en belangrijke zaken vooruit plannen. Lukt dit me altijd? Nee. Maar ik kan zeggen dat ik er de afgelopen jaren in gegroeid ben, en daar voel ik me nu ontzettend dankbaar voor! Wat mij persoonlijk hierin vooral houvast geeft is mijn dagelijkse portie tijd met God, door te bidden en mijn bijbel te lezen. Het geeft me houvast, inzicht en rust. Het helpt me te blijven kijken naar wat werkelijk belangrijk voor ons is, en de rest op de tweede plaats te zetten. Die focus is nodig om de heftige gevoelens van onzekerheid, zorgen, angst en soms ook gefrustreerdheid de baas te blijven. Boven alles is dát iets wat ik je graag wil vertellen! We praten veel over onze emigratieplannen en het eerste wat veel mensen zeggen is dat ze het zo knap vinden dat we de stap durven zetten, terwijl veel nog niet duidelijk is. Maar weet je? Ik voel me bijna dagelijks bang. Ik kamp regelmatig met het gevoel dat we het nooit aan zullen kunnen. En toch, als ik dan terugkeer naar dat stille moment op de dag, dan weet ik het weer en krijg ik mijn antwoorden weer.

In de bijbel staat dat iemand die twijfelt lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt. Daar wordt je doodmoe van en het helpt je niet vooruit. Je moet dan maar afwachten waar het schip strand. Het is belangrijk dat je focus houdt op dat wat er echt toe doet in de processen waar je in zit. Dit geldt voor je relatie met je partner, voor de opvoeding van je kinderen en voor elk ander doel dat je wilt bereiken. Dus ook voor het spannende avontuur van het verhuizen naar een nieuwe en onbekende plaats waar niets nog zeker is…

Liefs, Lianne

Extraatjes:

  1. Ik heb het verhaal van mijn man omtrent zijn diabetes en het aanpassen van zijn voeding opgeschreven. Ben je geïnteresseerd om dit te lezen, stuur me dan je emailadres via de contactpagina op deze website, en ik stuur je zo spoedig mogelijk een digitaal exemplaar ervan op! Het verhaal is ook in het Engels beschikbaar.
  2. Wil je meer weten over het gezondheidscentrum en beschik je over Facebook? Kijk dan eens op https://www.facebook.com/woodland.pt/. Op Instagram kun je berti_woodland volgen, de vrouw die de moestuinen beheert.
  3. Wil je de bijbeltekst over twijfel lezen? Zoek deze dan op in Jacobus hoofdstuk 1 vers 6.
  4. Schrijf in vijf minuten op wat jouw belangrijkste drie doelen zijn in dit leven. Lukt het je om op deze doelen gefocust te blijven, of dobber je mee op de golven van de zee en heb je geen idee meer waar je mee bezig bent? Wat zou je er aan kunnen doen om dit te veranderen? Het kan helpen als je iemand met je mee laat denken. Dit kan iemand uit je omgeving zijn, maar je bent ook altijd welkom om mij een berichtje te sturen via de contactpagina!
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *