Kinderherinneringen

Als ik de regen hoor tikken tegen de ramen, dan denk ik vaak met weemoed terug aan de zomervakanties in mijn kindertijd, die wij elk jaar doorbrachten op een camping midden in het bos. Een stacaravan met schuur, een grote tent, een tegelterras met partytent en verderop nog een stalen frame met een schommel. We werden omringd door bomen, struiken, bladeren van de vorige herfst en door allerlei vogelgeluiden op de achtergrond. Zes weken lang was dit ons paradijs, en zo voelde het voor mij ook echt!

“Warm en knus”

In zes weken tijd valt er in Nederland natuurlijk best wel eens regen. Sommige zomers waren ronduit nat, met hier en daar een paar zonnige dagen tussendoor. Ik sliep de meeste zomers in de caravan en was dol op het geluid van de tikkende regen op het platte dak. Overdag was dat heerlijk bij het lezen van een boekje, en ’s avonds kon ik er bij wegdromen voor ik in slaap viel. Lekker warm en knus in mijn heerlijke slaapzak.

De regen is voor mij vaak een moment dat ik weer word herinnerd aan deze camping-weken uit mijn jeugd. En automatisch volgen er dan meer herinneringen. De eindeloze hutten die mijn broers en ik bouwden tussen de struiken, met het hele gezin bramen plukken langs de zandweg, stripboeken kopen op de plaatselijke rommelmarkt, dagjes uit op de fiets, maar ook gewoon eindeloos spelen, spelen, spelen. Weer of geen weer, we wisten ons vrijwel altijd te vermaken.

“Dankbaar”

Bij het terugdenken aan deze momenten vult mijn hart zich elke keer weer met dankbaarheid. Ik ben mijn ouders dankbaar, dat ze voor zulke prachtige herinneringen in mijn leven hebben gezorgd. Dankbaar, dat ze de tijd namen om dingen met ons te ondernemen, en dat ze ons de vrijheid gaven om eindeloos te kunnen spelen. Ik bedenk me dat dit niet alleen zo was op de camping. Ook thuis – door het jaar heen – waren ze er voor ons, ondernamen ze dingen met ons en lieten ze ons spelen. Er was overwegend rust en regelmaat, weinig druk, veel ruimte voor fantasiespel en geregeld aandacht voor de natuur.

Nu ik zelf een dochter heb, vraag ik me af wat voor herinneringen ik mijn dochter meegeef voor later. Zullen die net zo zijn? Is er rust, ruimte en regelmaat voor haar, genoeg om haar fantasie de vrije loop te kunnen laten gaan? Tijd, om alles in zich op te nemen en zich over alles te verwonderen? Zal ze zich herinneren dat ik er voor haar was, en dat ze eindeloos mocht spelen? Zal ze de regen, of welk ander natuurverschijnsel dan ook maar, associëren met goede herinneringen aan haar kindertijd binnen het gezin? Ik hoop het, en vraag me af wat er voor nodig is. Als je daar een idee over hebt, hoor ik het graag!

Liefs, Lianne

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

4 gedachtes op “Kinderherinneringen”

  1. Zo denk ik ook wel vaak. Ik herinner me goed dat mijn moeder vaak met ons ging fietsen en dat ik dat leuk vond . Dat is de reden waarom ik ook met mijn kinderen fiets. Mijn vader leerde ons van de natuur wat een paardenbloem was en zo. Ook dat vond ik leuk en leer ik de kids. Zo is mijn dochter druk bezig met haar pop. Ze trekt de pyjama aan en legt kleertjes klaar voor de volgende dag. Net zoals ik doe altijd. Dat geeft mij het gevoel of vind ze het prettig dat ik haar die structuur geef omdat ze het precies hetzelfde doet.

    1. Wat leuk dat je dat deelt! Ik denk ook dat kinderen structuur heel prettig vinden, dingen die vertrouwd voor ze zijn geven een gevoel van veiligheid. Mooi dat ze je zo nadoet hé? Liefs!

  2. Kindherinneringen… Ja dan denk ik aan mijn mam die als er tijd was met ons speelde , tent maken onder de eettafel en dan pannekoekjes voor ons bakte die we daar mochten opeten.
    Zanden of sneeuw in huis als we ziek waren. Lange kettingen maken van de knijpers, met punniken lange slingers maken en in de herfst van kastanjes spinnewebjes… .
    Maar ook aan mijn pap die altijd bereid was te stoeien op de weinige momenten dat hij thuis was. Heerlijk “donderjagen” bij de warme kachel. En daarna met zn vieren op zijn rug-heup- nek en been naar boven gedragen worden om naar bed te gaan.
    Iets dat ik ook graag deed met mijn twee kinderen.
    Heerlijk ff terug in de tijd..

    Trouwens je site ziet er mooi uit zeg. Mn complimenten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *