Het wonderlijke cadeautje van God in onze tuin

Vaak schrijf ik in mijn blogs over onze Schepper, Degene die ons gemaakt heeft. Ik schrijf zo graag over Hem, omdat ik erg veel van Hem houd en omdat ik al heel vaak Zijn wonderlijke handelen in mijn leven heb meegemaakt. Dit heeft niets te maken met of ik dit wel of niet verdiend heb. Ik heb in mijn leven al vele grove fouten gemaakt en veel mensen pijn gedaan. Maar mijn hart verlangt naar de waarheid en ik zoek naar de ware God. Steeds weer zie ik dat Hij Zich laat vinden door wie Hem met een oprecht hart zoeken. Ik heb ontdekt dat wanneer ik bid, ik een grotere kans heb om op te merken wat Hij doet, dan wanneer ik niet bid. Hij wil graag gevonden worden en Hij wil kunnen reageren op de vragen die we Hem stellen. Maar Hij vraagt van ons om te zoeken en om vragen aan Hem te stellen.

“Een boodschap van liefde”

Zo bid ik ook dagelijks voor mijn driejarige dochtertje, dat ze zijn wonderlijke handelen in haar leven mag ervaren. Eén van de dingen waar ik voor bad in het afgelopen jaar, was of mijn dochter een grote interesse mocht krijgen in het lezen van de Bijbel. Voor mij is dit belangrijk, omdat ik geloof dat wat hier in staat, haar een goede basis voor de rest van haar leven zal meegeven. De kern van de Bijbel is: “Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf.” Door mijn eigen zoektocht en ervaring weet ik dat het Woord van God enkel en alleen een boodschap van liefde voor de mensheid is, en dat het de meest hoopvolle boodschap is die je je kind kunt meegeven voor zijn of haar toekomst. Mijn gebed is beantwoord, want onze dochter wil al maandenlang bijna maar één boek lezen en dat is haar kinderbijbel. Ze heeft een kast vol boeken, maar ze verkiest haar bijbeltje. En als het aan haar ligt, zeker de laatste weken, lezen we er de hele dag in. Ze wil méér Bijbel lezen dan ik (ik denk ook aan al het werk dat ik die dag moet doen). Ze is gefascineerd door alle verhalen en kent er inmiddels al een heleboel. Voor mij was het een wonderlijke beantwoording van mijn gebed.

“Bloemen”

De afgelopen dagen vroeg ik echter nog om iets anders voor haar. Ik bad dat ze zelf zou mogen gaan ervaren dat God echt betrokken is bij ons, dat Hij ons ziet, van ons houdt en voor ons zorgt. Ik bad dat ze een aanraking mocht krijgen van Zijn liefde voor haar. Vandaag werd mijn gebed beantwoord. Voordat ik vertel wat er gebeurde, moet je weten dat onze dochter gek op bloemen is. Momenteel hebben wij een heleboel bloemen in onze tuin en er worden elke dag een aantal bloemen uit de tuin geplukt om in een vaasje te doen. Omdat er veel prachtige soorten bijstaan waarvan er soms nog maar een paar bloeien, begeleid ik onze dochter dagelijks in het plukken uit de tuin, zodat ze niet alle schaarse soorten in één keer weg plukt. Ik weet dus precies wat er in onze tuin staat (en zij ook).

“Rode klaprozen”

Vanmorgen lazen we als gezin, zoals elke ochtend, samen uit de Bijbel, en ook de kinderbijbel kwam daarbij weer aan bod. De kleine meid koos een verhaal uit over Jezus. Bij het verhaal stond een plaatje van een natuurgebied vol met prachtige bloemen in de kleuren paars, wit, geel en oranjerood. Onze dochter genoot van de bloemenpracht en begon tegen Jezus te praten. Ze zei dat wij ook zulke mooie bloemen in de tuin hadden: witte, gele en paarse. Maar we hadden niet van die mooie rode. Ik vroeg haar: “Weet je wat dat voor rode bloemen zijn?” Ze schudde haar hoofd. “Dat zijn klaprozen!” zei ik. Ze vond de klaprozen erg mooi. “Wij hebben die niet in de tuin,” zei ze tegen Jezus. Zoals elke dag moest ik voor de bijbelpersonage antwoord geven. Ik antwoorde naar eer en geweten: “Nee he, die hebben jullie niet in de tuin. Vind je die mooi?” Mijn dochter knikte.

“Een mooi cadeautje”

Aan het einde van de ochtend waren we samen in de tuin aan het werk en zoals altijd vroeg mijn prinsesje of ze een paar bloemen mocht plukken uit de tuin. Ik ging met haar mee naar het bloemenperk. En wat zag ik tot mijn verbazing: één prachtige oranjerode klaproos! “Kijk eens!” riep ik naar mijn dochter, “daar staat een klaproos!” Ze staarde in de tuin en plotseling viel haar mond open van verbazing. Na twee tellen begon ze te juichen: “Mama! Een klaproos! Ik heb ook een klaproos in de tuin! Net als bij Jezus!” Ik stond nog bij te komen van mijn verbazing. “Die was er gisteren nog niet toch?” antwoordde ik enigszins vertwijfeld, maar ik wist het eigenlijk wel, want gisteren hadden we daar nog bloemen geplukt! “Nee mama, die was niet in onze tuin. Het is echt een cadeautje hé van God?” Ze sprong op en neer van enthousiasme, met haar handje lachend voor haar mond, grote glimmers in haar ogen. “Oh dank U wel God voor het mooie cadeautje!” riep ze. Deze mama kon zich toen niet meer bedwingen en juichte met haar mee: “Ja, dank U wel God voor dit prachtige cadeautje! We zijn er heel erg blij mee!”

“Luisteren”

Vanmiddag gingen we samen nog even wandelen met de hond en de kruiwagen. De kruiwagen diende om boomschors te verzamelen om als grondbedekker op onze moestuin te leggen. Mijn dochter hielp me enthousiast mee en ondertussen praatten we zoals altijd over van alles en nog wat. Ze begon ook weer over het klaprooscadeautje. En toen we terugliepen richting huis, zei ze plotseling: “Mama, het is fijn dat God zoveel naar ons luistert! Ik wil ook wel naar God luisteren!” Ik zei dat dat heel fijn was. Wanneer we écht naar God luisteren en dichtbij Zijn Zoon Jezus leven, dan komt er liefde in ons hart en daar wordt de wereld mooier van. Ik zei dat mama dat zo graag voor haar wil en dat ik het daarom zo belangrijk vindt dat ze goed luistert naar wat ik haar probeer te vertellen. Het was even stil, en toen klonk het kleine kinderstemmetje: “Mama, ik wil ook wel naar u luisteren hoor!” En ik wist dat ze het oprecht meende.

Twee gelukkige dames huppelden samen naar huis. Ik kan je niet zeggen hoe dankbaar ik me ook nu nog voel, nu ik het verhaal opgeschreven heb!

Liefs, Lianne

Extraatjes:

In de Bijbel lees je wat het ultieme cadeau is dat God ons gegeven heeft:

“Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” (Johannes 3 vers 16, Herziene Statenvertaling)

“God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.” (Romeinen 5 vers 8, Herziene Statenvertaling)

“Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde. Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en Zij Zoon zond als verzoening voor onze zonden.” (1 Johannes 4 vers 8 t/m 10, Herziene Statenvertaling)

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

4 reacties op “Het wonderlijke cadeautje van God in onze tuin”

  1. Nienke de Bruijn

    Lieve Lisanne,
    Zooo prachtig! Dank je wel!
    Vandaag kreeg ik ook zo’n cadeautje.
    Ik hou ervan om van allerlei dingen mooie collages te maken. Nu ben ik bezig met herinneringen ophalen aan mijn pake en beppe (opa en oma in het Fries).
    Mijn Pake is gisteren helaas overleden aan de gevolgen van C. Hij was 93 en gelukkig is hij niet zolang ziek geweest. En ik ben heel dankbaar dat al zijn kinderen afscheid hebben kunnen nemen! Nu is hij veilig thuis.
    Mooie herinneringen dus:
    Logeerpartijtjes, hun heerlijke tuin, bramen plukken, en natuurlijk de straat waar ze altijd woonden: koperslagerstraat 19.
    Dat woord vind je natuurlijk nooit!
    Schets mijn verbazing toen ik vanmorgen de krant open sloeg: een artikel over een oude koperslagerij. De rest van de dag heb ik gezongen: Wonderlijk zoals U mij kent! Van Sela.
    Dat is al een poosje 1 van mijn lievelingsliederen.
    Lieve groetjes Nienke de Bruijn

    1. Lieve Nienke, dank je wel voor je leuke reactie! Wat mooi dat je ook zo’n cadeautje ervaren hebt van God. Het is inderdaad wonderlijk zoals Hij ons kent. Ik wens je sterkte en Gods zegen met de verwerking. Veel liefs, Lianne

  2. Wat mooi is dit om te lezen. Vraag en het zal u gegeven worden.

    In 2003 overleed mijn eerste man na een jaar ziek geweest te zijn. Henk was dol op vlinders en een paar dagen na zijn overlijden was er een vlinder bij ons achter het huis, een klein vosje. Een vlinder met kleine blauwe blokjes onder aan de vleugels. Hij vloog een rondje en ging van de bloeiende Clematis achter mij naar de vijver die Henk en ik dat winter gemaakt hadden. Dan naar de schutting en naar de regenpijp om uiteindelijk te belanden op mijn hoofd. Je kent vast het wattenbollengevoel in je hoofd na een flinke huilbui. Nu dat was gelijk bijna over.
    De vlinder bleef een minuut of 15 op mijn hoofd zitten en vloog toen weg. Ik hoorde mijzelf zeggen: Dat voelde als een groet van Henk en de anderen reageerden gelijk met: Oooh dat voelde voor mij ook zo. Zo mooi.
    Mijn dochter was daar niet bij.
    Een paar maanden later waren we op de plek waar we zijn as uitgestrooit hadden en vertelde mijn dochter dat ze het zo moeilijk vond dat ze niet bij het vlindergebeuren geweest was. Gelijk komt er achter ons een klein vosje vandaan, draaide drie keer om ons heen en vloog naar de boom waar de as onder ligt. Huilend viel ze me om de hals. Mam… dit is een groet van pap… Ja zo voelde het voor mij ook.

    Uitleg
    Henk mocht niet in de zon vanwege zijn huid daarom zaten we s’avonds die tijd veel buiten
    De Clematis: had nog nooit zo mooi gebloeid als dat jaar en we keken daar vaak eerst naar iets waar hij enorm van genoot. Dan draaiden we de stoelen om naar de beestjes te kijken in de vijver waar het licht aan was. Ongelooflijk zoveel diertjes er al in waren. Henk Genoot…
    De schutting: die buren naast ons waren gelijk na zn overlijden bij me en vingen mij enorm fijn op. Hapjes drankjes. Even bij hen op de bank als het nodig was.
    De regenpijp: het symbool voor overgaan
    De vlinder: drager van de ziel naar de hemel

    Er gingen in die tijd heel wat dank je wel(s) naar boven. Wat een zegen als je de boodschappen mag zien dat er voor je gezorgt wordt door ons vader-moeder God.

    Warme groet van mij

    1. Lieve Femmie,

      Wat een mooie reactie van jou en wat heb jij ook bijzondere ervaringen meegemaakt. Prachtig hoe God je in Zijn liefde een vlinder stuurt die precies naar de plekken gaat die voor jou zo veelzeggend zijn. Ik zie daar echt Zijn hand in, de troost die Hij ons wil bieden in verlies. Hij kent ons precies en weet welke dingen ons hart raken. Dat vind ik geweldig! Het is inderdaad prachtig als je mag zien dat je Schepper voor je zorgt. Er is niemand die dat kan zoals Hij.

      Ik heb zelf ook veel verdriet gehad van het verlies van mijn oma en heb daarin ook wonderlijke momenten meegemaakt, alsof je even een knipoog en bemoediging van God krijgt. Ik heb dit zelf nooit gezien als een boodschap van mijn oma zelf, omdat ik daar wat anders over geloof, maar zéker wel als een boodschap van onze Schepper.

      Een hartelijke groet en veel liefs,
      Lianne

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *