Een persoonlijk verhaal over het begeleiden van je opstandige kind

De laatste tijd merkten wij aan onze dochter dat ze steeds opstandiger en ongehoorzamer begon te worden. Nu zal iedereen zeggen dat dit bij de leeftijd hoort van een driejarige peuter, maar uiteraard vergt het de nodige wijsheid en begeleiding om je kind hier op een goede manier doorheen te leiden. Ik geloof sterk dat de manier waarop we haar nu corrigeren in haar gedrag van grote invloed is op haar latere leven. Wanneer een kind niet wordt gecorrigeerd in zelfzuchtig gedrag, zal het later meer geneigd zijn de wereld om zichzelf te laten draaien. Wanneer een kind te hardvochtig wordt gecorrigeerd, slaat dit een deuk in zijn zelfvertrouwen. Je kunt je suf zoeken op internet naar uiteenlopende tips over hoe om te gaan met opstandig gedrag van je kind. Ik vind het persoonlijk prettiger en veiliger om mijn advies in te winnen bij God: Hij heeft ons gemaakt en weet het beste wat goed voor ons is. Ik ben ervan overtuigd dat Hij weet hoe ik mijn dochter in liefde goed kan opvoeden. Dit is waarom ik voor de opvoeding van mijn dochter dagelijks bid om wijsheid en de juiste inzichten. Ik schreef eerder al eens een blog over een bijzondere ervaring die mijn dochter en ik hadden met God. Vandaag wil ik iets bijzonders met jullie delen wat zich deze week afspeelde.

“Gebed om wijsheid en hulp”

Vanwege haar opstandige, eigenzinnige gedrag van de afgelopen tijd, bad ik de afgelopen dagen specifiek om wijsheid op dit gebied van de opvoeding. Allereerst heb ik gebeden voor de houding van ons als ouders, om zeker te weten dat haar opstandige gedrag niet het gevolg was van ons verkeerde handelen. Ongeduld van ouders kan immers al gauw resulteren in boosheid en onbegrip. Het is niet fair om van je kind te verwachten dat het maar braaf gehoorzaamt, terwijl je zelf uit je slof schiet. Maar ik bad daarnaast ook dat mijn dochter de stem van God mag gaan herkennen en dat ze het verlangen krijgt om Zijn zachte, liefdevolle stem te volgen en gehoorzamen. Ik bad ook dat ze het echt fijn mag vinden om bij God de Vader en bij Jezus te zijn. Hoewel ik dit veel vaker bid, vroeg ik nu echt om een doorbraak hierin. Terwijl wij als ouders zouden werken aan onze verantwoordelijkheid (liefdevol corrigeren), vroeg ik om Gods hulp om haar opstandige hart te zien veranderen in een bereidwillig hart.

“Zwaar leven”

Na al deze gebeden werkten mijn dochter en ik van de week samen een dag in de moestuin. Dit doen we vrijwel dagelijks, maar op deze bewuste dag duurde het werk een stuk langer dan normaal. Hoewel ze dit doorgaans helemaal geen probleem vindt, was mijn dochtertje er aan het einde van deze middag wel een beetje klaar mee. Ze begon zich wat te vervelen. Na een tijdje drentelen kwam ze dan ook bij me staan en zei met een zucht: “Mama, ik heb een heel zwaar leven.” Ik moest mijn best doen om niet te lachen, want ik wilde haar graag serieus nemen. Ik voelde dat er meer aan kwam. “Oh ja?” zei ik daarom, “heb jij zo’n zwaar leven? Dat is moeilijk hé?” Ze knikte. “Ja,” zei ze, “ik heb het even heel moeilijk, mama.” Toen gingen we samen even ‘pakkertje’ spelen in de tuin, zodat ze even kon ontladen. Maar het zette me de rest van de dag aan het nadenken.

“Een vriend die het begrijpt”

’s Avonds voor het slapen gaan wilde ze, zoals elke avond, lezen uit haar kinderbijbel. Ze koos het verhaal uit van Jezus die met Zijn leerlingen naar de tuin van Getsemane gaat, vlak voordat Hij gevangen genomen wordt. Het verhaal vertelt dat Jezus bang was, omdat Hij wist dat Hij zou gaan sterven, en dat Hij daarom ging bidden. Ook lazen we dat Zijn leerlingen allemaal vluchtten toen Hij gevangen genomen werd, zodat Jezus helemaal alleen was met de slechte mannen die Hem wilden doden. Ik kreeg ineens een ingeving en zei: “Jezus had het toen heel moeilijk, of niet?” Mijn dochter knikte. “Net als dat jij vanmiddag zei dat je zo’n zwaar leven had omdat je het even heel moeilijk had,” vervolgde ik. Ze knikte weer. Toen begon ik haar uit te leggen dat Jezus haar heel goed begrijpt als ze het soms moeilijk heeft, omdat Hij het zelf ook heel erg moeilijk heeft gehad. Ik vertelde dat ze eraan mag denken dat ze áltijd met Jezus kan praten als ze het moeilijk heeft, omdat Hij begrijpt. Hij begrijpt het omdat Hij het zelf ook moeilijk heeft gehad. Mijn dochter knikte na deze uitleg en haar gezicht begon te stralen.

“Een vriend die je helpt”

Ik ging verder: “Weet je lieverd, hoe je de zachte stem van Jezus, van Zijn Geest kunt leren kennen?” Ze schudde haar hoofd. “Als je je ineens heel blij voelt van binnen nadat je tegen Jezus hebt gepraat,” zei ik, “dan weet je dat dat Jezus’ Geest in jouw hart is! En weet je wat óók Zijn zachte stem in jouw hart is? Als je iets verkeerds wilt doen en je ineens voelt ‘hé, dat is verkeerd wat ik wil doen!’ Dat is de stem van de Heilige Geest die tegen jou praat. Hij wil je dan helpen om geen verkeerde dingen te doen.” Het was even stil en ik zag dat mijn dochter aan het nadenken was. Toen begon ze weer te stralen. “Mama, ik voel me nu heel blij in mijn hart!” zei ze. “Ik wil Jezus een kusje geven!” En ze wierp een kusje in de lucht. Ik zei dat het tijd was om te gaan slapen. Dat ze nog wel even met Jezus mocht praten, als ze daarna ging slapen. Ze knikte. Toen ik weg ging hoorde ik haar met Hem praten. Ik kon het niet goed verstaan, maar het klonk heel erg blij. Wat voelde ik me op dat moment dankbaar! Ik realiseerde me dat het een antwoord was op mijn gebed en dat ze bezig was om een vriendschapsrelatie te ontwikkelen met de God van hemel en aarde. De volgende paar dagen merkte ik dat de rust was weergekeerd in het hart van onze dochter, en ook in ons huis. Er was niet zoveel strijd meer.

“De verboden vrucht”

Eén van de dingen waarin ik haar opstandigheid had opgemerkt voordat ik ervoor had gebeden, was dat ze bij het lezen van de bijbel constant vroeg om het verhaal van Adam en Eva in het paradijs. We lazen dan over de boom van kennis van goed en kwaad, waarvan God had gezegd dat Adam en Eva daar niet van mochten eten. Ze lieten zich verleiden door een slang en aten er toch van. Onze dochter wilde ineens steevast ook van deze boom eten. Ze deed dan net alsof ze er een vrucht van in haar mond stopte. Na de gebeden en het gesprekje met mijn dochter over de zachte stem van Jezus, vroeg ze mij de dag erna opnieuw om het verhaal van Adam en Eva in het paradijs te lezen. Ze keek naar de boom en zei toen: “mama… ik wil niet meer eten van de boom van kennis van goed en kwaad hoor.” Mijn mond stond open van verbazing, want ik had helemaal niets erover gezegd! Sinds dat moment heeft ze niet meer gedaan alsof ze de verboden vrucht in haar mond stopte.

“Geloven zoals een kind”

Al deze gebeurtenissen herinnerden mijzelf er aan dat Gods liefde kinderlijk eenvoudig is. In de Bijbel staat dat God Zijn kracht laat zien door de mond van jonge kinderen en zuigelingen (Psalm 8 vers 3). Jezus refereert eens aan deze Bijbeltekst wanneer een aantal kinderen blij voor Hem juichen en de volwassenen zich hieraan storen (Mattheüs 21 vers 16). Een kind kan gemakkelijk geloven en Jezus leerde ons dat wij wat dat betreft moeten zijn zoals een kind. We hoeven alleen maar ons hart aan Hem te geven en Hij ontvangt ons met open armen, zelfs als we waren afgedwaald. Als we komen met een oprecht hart zal Hij ons niet afwijzen, maar ons omringen met Zijn liefde! Ik vind dit de allermooiste boodschap die ik mijn kind voor haar leven kan meegeven…

Liefs, Lianne

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *